字体
关灯
上一章 目录 下一页 进书架
    第九十六章京城变了天 (9 / 11)

        她忽然很想笑。

        笑自己老了。

        笑儿子傻了。

        笑这江山,终究是要败在一个女人手里。

        “好。”

        太后缓缓开口,声音轻得像飘在风里的落叶。

        “好。”

        她转身,凤袍拖曳过金砖,发出沙沙声响。

        “哀家走。”

        她没有回头。

  The content is not finished, continue reading on the next page
  • 上一章 目录 下一页