字体
关灯
上一章 目录 下一页 进书架
    第29章 曲子在笑,但词要哭 (6 / 14)

        “好好的,还挺帅。”

        白时温斜了他一眼。

        那个眼神的潜台词很明确:最后三个字可以删掉。

        但韩特能感觉到可以推动他了。

        两人开始往回走。

        走了两步。

        “走慢点。”

        韩特脚步一顿。

        “啊?”

        白时温双手插在兜里,步子不紧不慢。

  The content is not finished, continue reading on the next page
  • 上一章 目录 下一页